C.S.I. - Miami
Ég var að koma heim úr bolta. Kveikti á sjónvarpinu og það fyrsta sem ég sé … er C.S.I. - Miami. David Caruso er í hlutverki Horatio Caine, lögreglustjórans með rauða hárið og sólgleraugun, og í hvert sinn sem ég horfi á hann leika spyr ég sjálfan mig einnar spurningar:
Hvers vegna grípur ENGINN fram í fyrir honum þegar hann talar?
Í alvöru. Ef hann kæmi upp að mér, með hendur á mjöðmum, höfuðið hallandi aðeins undir flatt, og … tæki … sér … tíu … fokking … mínútur … í … hverja … einustu … setningu …
Ég myndi ekki standast málið. Ég bara yrði að trufla hann í miðju kafi og segja eitthvað á eðlilegum hraða. Það væri annað hvort það eða að gefa honum á kjaftinn. Og ég vil ekki vera handtekinn.
Ég bara skil ekki hvað fólk sér við þennan þátt. Þetta er svona alltílagi-ágætt glæpaþáttur, ekkert sem skarar fram úr. Fyrirsjáanlegt plott í ofnotuðu formi með steingeldum aðalleikara. Ef ég fengi að ráða hefði þessi þáttur aldrei komist úr leikaravali í núverandi mynd. Ég hefði heimtað betri aðalkall eða bara sleppt þessu.
Hins vegar ræð ég þessu ekki, og því er þetta vinsælasti þáttur Í HEIMI síðustu misserin! Vá hvað minn fingur er fjarri púls almennings.
18 Ummæli