Kobe vs. Jordan
Sem aðdáandi Chicago Bulls frá barnæsku hefur þessi samanburður alltaf pirrað mig. Kobe vann þrjá titla sem ungur (og frábær) leikmaður en var öllum ljóst að hann var ekki aðalmaðurinn á bak við þá titla. Um leið og Shaq fór frá Lakers hrundi liðið og hefur tekið núna fjögur ár að byggja upp keppnishæft lið aftur. Allan þann tíma hefur Kobe fengið að einspila og skjóta óáreittur, og svo missa menn sig í stigaskoruninni hjá honum og segja að hann bara hljóti að vera sá besti - allra tíma - af því að hann er svo dómínerandi síðustu árin.
Nema hvað, nú er hann loks kominn með gott lið í kringum sig aftur og í raun er samanburðurinn á milli Lakers í ár og Bulls ‘96-’98 (þegar MJ sneri úr útlegð og vann seinni þrjá titlana sína) áhugaverður. Phil Jackson þjálfar bæði lið, Kobe er með sinn Pippen í Lamar Odom (reyndar er Odom ekki enn orðinn nærri því jafn góður og Pippen var, en þeir eru svipaðir leikmenn og Odom gæti þroskast upp í Pippen-gæði) og sinn Toni Kukoc í Pau Gasol.
Munurinn á liðunum er hins vegar skýr hverjum þeim sem vill taka bindið frá augunum og sjá það sem ætti að vera öllum ljóst: Kobe Bryant er enginn Michael Jordan. Ef Jordan hefur síðustu 10-15 árin getað talist betri en Magic Johnson, Larry Bird, Bill Russell og fleiri slíkir kóngar skil ég ekki af hverju fólk getur ómögulega sætt sig við að hann hafi verið betri en Kobe er.
Bill Simmons skrifar góðan pistil um leik Lakers og Celtics í nótt. Lakers voru á heimavelli og höfðu á tímabili 24ra stiga forskot, en enduðu á því að tapa með sex stigum. Það er þrjátíu stiga niðursveifla á sínum eigin heimavelli, sem er met í úrslitum NBA-deildarinnar. Simmons orðar þetta frábærlega:
“5. The Kobe-MJ thing … done. Over. Jordan never would have let that happen in the Finals. Ever. Under any circumstances. Nobody is ever allowed to bring this up again.”
Punktur. Málið dautt. Þarf ekkert að ræða þetta frekar. Jordan fór á erfiðasta útivöll deildarinnar gegn Utah Jazz í úrslitunum ‘98, lék leik með hita og flensu, skoraði mest allra í leiknum, átti sigurkörfuna í lok leiks sem tryggði Bulls titilinn og hneig svo niður í fangið á samherjum sínum, örmagna af þreytu.
Kobe Bryant var stálsleginn í gærkvöldi. Hann ákvað bara frekar að horfa á Celtics-liðið stöðva samherja sína með frábærum varnarleik, og virðist lítið hafa reynt til að gera í því sjálfur. Ef Jordan hefði horft á liðið sitt hlaupa á vegg sóknarlega gegn Celtics eins og Lakers-liðið lenti í í nótt hefði hann einfaldlega beðið um boltann sjálfur í hverri einustu sókn, keyrt að körfunni í hvert einasta skipti og annað hvort skorað eða fengið villu og vítaköst. Það gera sigurvegarar - það sem þarf til að sigra. Kobe er ekki sigurvegari - allavega ekki án Shaq til að gefa honum titilinn - og það er kominn tími til að menn sætti sig við þá staðreynd.
7 Ummæli