Carlin, þá og nú
Ég get ekki látið daginn líða án þess að skrifa aðeins meira um George Carlin. Það segir kannski margt að maðurinn var orðinn rúmlega sjötugur en ég var samt sleginn og sjokkeraður yfir dauða hans, enda hefur hann verið meistari síðan löngu áður en ég var lítið annað en hugmynd í pungi föður míns.
Það eru svona fimmtán ár, eða tæplega það, síðan ég heyrði fyrst í Carlin, og þá af kassettu. Ég hafði ekki hugmynd um hversu gamall eða ungur hann var. Það eina sem ég heyrði var röddin sem hataði allt bullið í heiminum. Hann talaði eins og mér leið og ég tók ástfóstri við hann þar strax. Það var ekki fyrr en nokkrum árum síðar, sennilega um tvítugt hjá mér, að ég áttaði mig á aldri Carlin. Í kjölfarið fór ég að grafa meira efni upp, þar sem það hlaut að vera meira til hjá manni sem var búinn að vera að í rúmlega fjóra áratugi í bransanum.
Fyrir þremur árum fór ég svo í gamanleikjafræði í Háskólanum og þótt hann hafi ekki verið á námsskrá þar hellti ég mér út í efnið hans - eins konar upprifjun - og var nærri því búinn að skrifa lokaritgerð fyrir fagið um Carlin. Hætti þó við það á endanum fyrir annað efni, en samt, þetta sýnir ágætlega hversu mjög Carlin hefur verið í huga mér. Ég hugsa að ásamt Bill Hicks hafi hann verið sá grínari/rýnari sem hefur haft mest áhrif á mig.
Það er því við hæfi fyrir mig að kveðja þennan mikla meistara með tveimur af mínum eftirlætisatriðum hans - og sennilega tveimur af þeim frægustu. Annað þeirra er rúmlega þrjátíu ára gamalt, hitt varð til á síðustu árum ævinnar, en þau eiga það sameiginlegt að það er sami skarphuginn og ólátabelgurinn á bak við þau bæði.
“Seven Words” - atriðið sem arfleifð hans er byggð á:
“Modern Man” - ég mana ykkur til að vera svona vel með á nótunum um sjötugt:
Og að lokum, af því að það er svo algjörlega við hæfi, eru hér hugleiðingar George Carlin um ævilokin. Látum þetta verða lokaorðin, enda fátt sem ég get sagt sem kemst nálægt svona snilld:
“The most unfair thing about life is the way it ends. I mean, life is tough. It takes up a lot of your time. What do you get at the end of it? A Death! What’s that, a bonus? I think the life cycle is all backwards. You should die first, get it out of the way. Then you live in an old age home. You get kicked out when you’re too young, you get a gold watch, you go to work. You work forty years until you’re young enough to enjoy your retirement. You do drugs, alcohol, you party, you get ready for high school. You go to grade school, you become a kid, you play, you have no responsibilities, you become a little baby, you go back into the womb, you spend your last nine months floating …and you finish off as an orgasm.
- George Carlin (1937 - 2008)
0 Ummæli