Nauðgun
Í þessum töluðum orðum sitja tveir “tónlistarmenn” fyrir utan gluggann á skrifstofunni minni í Austurstrætinu. Þessir “tónlistarmenn” hafa setið hér fyrir utan í á fimmta tímann í dag, með afspilunartæki, bongótrommur, rafmagnsgítar og örlítinn magnara að vopni. Hafa þeir tekið hvert heimsfræga dægurlagið á fætur öðru, spilað hin hljóðfærin af bandi á afspilunartækinu, bongótrommað við og tekið svona lágmark 20-mínútna rúnksóló sem byrja hvergi, fara aldrei neitt og enda út um allt, við þessar endalausu fokking útgáfur af hverju einasta helvítis lagi.
Kræst. Í þessum töluðum voru þeir að byrja á “While My Guitar Gently Weeps”. Trommurnar hans Ringo, píanóið, bassinn, og svo slást þessar glötuðu bongótrommur með í hópinn og eyðileggja þetta fullkomna, fullkomna lag. Og svo gítarleikarinn, með enn eitt endalausa helvítis sólóið. Ég á eftir að myrða einhvern hérna í dag.
Verslunarmannahelgin nálgast, og munið að það er ljótt að nauðga. Líka heimsfrægum dægurlögum - þau hafa tilfinningar eins og mannfólkið.
1 Ummæli